Παρασκευή, 1 Φεβρουαρίου 2008

2008: ΕΤΟΣ ΙΩΣΕΩΝ


Θέλω να τον βρω αυτόν τον έξυπνο, που είπε ότι όπως σου μπει η καινούργια χρονιά έτσι θα κυλήσει ως τέλους. Θέλω γενικά να βρω όλους αυτούς τους προληπτικούς τύπους που με γυρίζουν στο Μεσαίωνα και με κάνουν να ψάχνομαι διαρκώς. Μην κοιμηθείς με ανοιχτές ντουλάπες, μην κόψεις τα νύχια σου βράδυ, μην δώσεις το μαχαίρι που κρατάς στον άλλο, σημαίνει τσακωμός, μην φιλάς στα μάτια, σημαίνει χωρισμός. Και βέβαια όπως σου μπήκε η χρονιά έτσι κ θα σε πάει. Μην ξεχνιόμαστε.

Αν υποθέσουμε ότι ισχύει αυτή η ρήση, κάθε πρώτη του μήνα αυτήν την χρονιά θα είμαι άρρωστη με κρυολόγημα-γρίπη ή ιωσούλα. Και για όλα θα φταίει που όταν άλλαξε το έτος και, ενώ είχα φορέσει τα ωραία μου πήγα στο- ο θεός να το κάνει-πάρτυ των 10 ατόμων με ένα πάκο χαρτομάντηλα με αλόη και τα lobelia compound στην τσάντα.

Ήταν μια υπέροχη Πρωτοχρονιά: κατέβαλα ειλικρινείς προσπάθειες να μην λιποθυμήσω από τη ζαλάδα και πέρασα το μεγαλύτερο μέρος του πάρτυ χαζεύοντας βίντεο παρακμιακών 80’s κομματιών σε φριχτή ανάλυση από το youtube στον προτζέκτορα του οικοδεσπότη. Όταν τελικά κατά τις 5 κλάταρα γύρισα σπίτι και πέρασα τις δύο πρώτες ημέρες του έτους έγκλειστη.

Και τώρα να, έχουμε 1η Φεβρουαρίου και είμαι πάλι στο σπίτι. Αυτή τη φορά τα συμπτώματα έχουν αλλάξει. Εμφάνισα πυρετό χθες, και σήμερα, δεν μπορώ καν να αρθρώσω μια αξιοπρεπή λέξη χωρίς να μοιάζω α/με έφηβο που αλλάζουν οι φωνητικές του χορδές και πιάνει έξαφνα τις ψιλές, β/ με μαθητευόμενη της Τζούλη Μασσίνο που στονάρει κ η δασκάλα ωρύεται «oh, no no no dear», γ/ με γαϊδάρα σε οίστρο. Σκέφτομαι να επιλέξω το γ, είναι και του Αγίου Βαλεντίνου σύντομα και θα βασιλέψει ο έρωτας στη ζωή μου ξανά.

Και κάπως έτσι μου γεννήθηκε η πηγαία επιθυμία να δημιουργήσω αυτό το μπλόγκ. Επειδή είναι δεδομένο ότι θα με καταβάλει ερωτικό κύμα τις επόμενες ημέρες και ότι όλα αυτά δεν είναι τίποτα άλλο από συνωμοσίες του σύμπαντος για να λάμψω σαν αστέρι αναδυόμενο από την λάσπη της γρίπης και πρέπει να υπάρχει ένα ημερολόγιο όπου θα μοιράζομαι τις υπέροχες αυτές στιγμές μου.

(Τα klaricid ή όπως τα λένε, έχουν παρενέργεια τις ιδέες μεγαλείου ή το είχα πάντα το πρόβλημα; Και ποια θα είναι άραγε η έκπληξη της 1ης Μαρτίου?)

Δεν υπάρχουν σχόλια: