Πέμπτη, 1 Οκτωβρίου 2009

Ανασκόπηση


~Το χρώμα του καλοκαιριού ξεβάφει σταδιακά από τα πρωτοβρόχια, στο σώμα και στον φθινοπωρινό ουρανό
~

~ Τελευταίες βουτιές σε ζεστή θάλασσα με υποψία ψύχρας
~

~Σαλιγκάρια

βγαίνουν από παντού να γευτούν τη δροσιά στην άσφαλτο, στα σπασμένα πεζοδρόμια, στα λίγα άναρχα χορταράκια που ξεπετάγονται Έντρομη μήπως ακούσω το ανεπιθύμητο "κρακ", μαζεύω όσα μπορώ και τα βάζω μαλλώνοντάς τα σε παρακείμενους, ένας θεός να τους κάνει, κήπους. Είναι σίγουρο ότι θα ξεστρατίσουν πάλι. Με κάνει να αναρωτιέμαι πού πηγαίνουν, τι ψάχνουν να βρουν σε κάτι τέτοιες "αποστολές αυτοκτονίας"...Συνειρμικά, σαν βαρίδι, η πορεία των σαλιγκαριών στην αυτοπραγμάτωση με κίνδυνο της ζωής τους μου υγραίνει το πρόσωπο. Ευτυχώς δεν ανεβαίνει κανένα πάνω μου~


~Νύχτες Πρεμιέρας.
Ώρες πολλές στις σκοτεινές αίθουσες του Αττικόν, του Απόλλων και του Δαναού. Νάτσος, καφέδες αναμονής στον Ιανό και συμπάθεια στις αναπαυτικές καρέκλες.

Και στην οθόνη:
~Ζώντας με την απαιτητική καρδιά ενός άλλου (Tell-Tale) σε μια προσαρμογή του γνωστού έργου του Έντγκαρ Άλαν Πόε, με πολύ καλές ερμηνείες και αρκετά ενδιαφέρουσα πλοκή. ~
~Το "Κατηγορώ" ενός Ζωγράφου( Rembant's J Accuse), ή οι παράξενες εμπνεύσεις του Peter Greenaway, που ήταν μάλιστα παρών στην κατάμεστη αίθουσα σε μια παρωδία μετάφρασης των λεγόμενών του από την συμπαθή αλλά μάλλον ανεπαρκή μεταφράστρια (ακόμη δεν μπορώ να ξεπεράσω τη μετάφραση του artificial light ως "εικονικού φωτός" και του Ουμπέρτο Έκο ως Ρομπέρτο Έκο και αυτά είναι μόνο δείγματα.)~
~Η Μαγεία των 80's στο 2009( Adventureland), με το Amadeus του Falco να ακούγεται και να μας γυρίζει πίσω σε μια δροσερή κομεντί με πολύ καλές ερμηνείες και χαριτωμένο σενάριο. Εφάμιλλο του Juno, τρυφερό και νοσταλγικό~
~Η Ζωή Είναι Μια Σκύλα και Μετά Πεθαίνεις (Fish Tank), στην ιστορία μιας έφηβης με απούσα οικογένεια και ανύπαρκτες σχεδόν ευκαιρίες στη Βρετανία του σήμερα~
~Το Έργο Καράτε-Ξύλο που Μου Χρειαζόταν ( Enter The Dragon), η τελευταία ταινία του Bruce Lee σε μεταμεσονύχτια προβολή με ένα κοινό που χειροκροτούσε και επευφημούσε σχεδόν κάθε εντυπωσιακή εμφάνιση και αεροδυναμική σφαλιάρα~
~Ο Ψυχρός Πόλεμος μέσα από τα μάτια του Χίτσκοκ και του Σωσία του (Double Take), σε ένα ντοκιμαντέρ δύσκολο με τον Χίτσκοκ μόνο ως προκάλυμμα~
~Αγάπησα Έναν Τυμβωρύχο (I Sell The Dead), σε μια παρωδία b-movie, αρκετά χαριτωμένη και προσεγμένη~
~Το Κορίτσι Με το Τατουάζ ( Millenium the girl with the dragon tattoo), σουηδική παραγωγή, αμάγαλμα ευρωπαϊκού και αμερικανικού κινηματογράφου με ιδιαίτερη υπόθεση, γρήγορη πλοκή, εντυπωσιακές ερμηνείες και πολύ καλή φωτογραφία. Σχεδόν ξεχνάω τη βία που με ανάγκασε να βγω από την αίθουσα κάποια στιγμή~
~Προσοχή Στα Πειράματα Ανάστασης( Re Animator), το κλείσιμο του φεστιβάλ για μένα με απίστευτη ταινία τρόμου, πραγματικά cult με κομμένα κεφάλια που μιλάνε και θέλουν σεξ (!) και γάτες που ανασταίνονται για τις ανάγκες του σεναρίου περί τις τρεις φορές~
(Και ο νικητής είναι το Το Κορίτσι Με το Τατουάζ. Μαθαίνω ότι βγαίνει αύριο στις αίθουσες. Οι λάτρεις των ταινιών με αστυνομική πλοκή μην την χάσουν)~

~Έξω από τις σκοτεινές αίθουσες η Ζωή συνεχίζεται
~

~Προεκλογική περίοδος και παντού διαφημιστικά των υποψηφίων. Ποτέ δεν θα καταλάβουν άραγε ότι κανένας δεν πρόκειται να τους ψηφίσει επειδή τους άρεσε η φωτογραφία τους. Και επίσης επειδή εσώκλεισαν στο φάκελλο "σταυρωμένο", έτοιμο το ψηφοδέλτιο~
~το "υπεύθυνο" πρόσωπο του Καταλληλότερου στις στάσεις των λεωφορείων, σε γιγαντοαφίσες στην Αττική Οδό, κοιτάει χωρίς να βλέπει το μέλλον σαν αυτό να είναι μόλις πενήντα εκατοστά μπροστά του. Τόσο μακρυά~
~ο Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια προτάσσει τον αριστερό ώμο για να κάνει αντίθεση με τις κάπως τέρμα-δεξιά ιδέες και μας υπενθυμίζει ποιητικά "τώρα ξέρεις". Ξέρω που να μην ήξερα, που λέει και μια ψυχή~
~προεκλογικά περίπτερα με σπαστές και πλαστικές καρέκλες κατά περίπτωση κάνουν κατάληψη στις πλατείες.Στο προεκλογικό περίπτερο του Καταλληλότερου στο Σύνταγμα έχει στηθεί ραδιοφωνικός σταθμός. Περνώντας διαπιστώνω ότι παίζει τον ύμνο του κόμματος και η εκφωνήτρια με ύφος γλυκερό, ωσάν τις εκφωνήτριες νεανικών σταθμών διαλαλλεί στους παντελώς αδιάφορους, παντελώς ναρκωμένους περαστικούς πού γίνεται η σημερινή ομιλία και πού η αυριανή. Και μας υπενθυμίζει ότι σε τέσσερις μέρες θα μας έρθει και πάλι, μαζί να φτιάξουμε μια Ελλάδα μεγάλη. Πότε έφυγε και δεν το κατάλαβα;~
~ Το δε προεκλογικό περίπτερο
του Μη Καταλληλότερου στην Κλαυθμώνος έχει την ατυχία να έχει μπροστά του στάσεις λεωφορείων. Και ο Καταλληλότερος με φόντο τα πράσινα σου προκαλεί μια σύγχυση, που έτσι κι αλλιώς την είχες γιατί πολλά έχουν γίνει αχταρμάς και δεν ξεχωρίζεις ποιός είναι τι, για να μην πω εσύ τι είσαι~

Σκέφτομαι, καλύψτε ό,τι ανοιχτό χώρο έχουμε, εν ανάγκη κόψτε και κανένα δέντρο, τι σημασία έχει, σημασία έχουν οι Καρέκλες σας, πλαστικές, σπαστές, θρόνοι. Η Καρέκλα στην Ελλάδα είναι το νούμερο ένα ποθητό, χρηστικό αντικείμενο για κυβερνώντες και μη~

~Η υγρασία τις νύχτες τρυπάει το κόκκαλο και την ψυχή. Η μέρα μικραίνει και με σαν πλάσματα της νύχτας βγαίνουν να περπατήσουν στο σκοτάδι και οι Ανάγκες. Αυτές που το καλοκαίρι γιατρεύονται από τον Ήλιο και τη Ζέστη. Τις παίρνεις από το χέρι και τις πας βόλτα στην Πόλη. Και αν βρεις παρέα, γίνονται φίλες σου~

~Τα Σκούρα Ρούχα κάνουν σταδιακά την εμφάνισή τους, αφήνοντας στην ατμόσφαιρα μια υποψία αντισκωρικού και Χειμώνα. Είναι νωρίς, σκέφτομαι, αλλά στα Μαύρα γίνεσαι Αόρατος~

~Και κάπου εκεί στα σκοτάδια, ανάμεσα σε μουσικές και καπνούς, συναντάς με συγκίνηση Ψυχές που έχεις συναντηθεί στο μεγάλο βιβλίο του Διαδικτύου. Και μένεις άναυδος που σου βγαίνει τόση συγκίνηση σαν να συναντάς Φίλο από τα Παλιά~

~ Και κάπως έτσι, ο Θαυμάσιος Σεπτέμβρης δίνει τη σκυτάλη στον Οκτώβρη, το μήνα που στατιστικά οι περισσότεροι γράφουν και λένε με ένα περιττό "μι".Το μήνα του " Όχι" που μπορεί να είναι και "Ίσως". ~

~Καλό ΟκτώΒρη λοιπόν, και,
Σκοτάδια, ερχόμαστε για Καφέ...~






11 σχόλια:

Ωρίων ΄Δ είπε...

πάντοτε μου έκαναν εντύπωση τα σαλιγκάρια, ειδικά όταν τα συναντουσα σε μια πόλη. Απο την μία εβλεπες τους ανθρώπους να κινούνται βιαστικά, χωρίς να ενδιαφέρονται για το ταξίδι τους, μα μονάχα για την ώρα αφίξεως στον προορισμό τους. Από την άλλη τα σαλιγκάρια, κινούμενα σε έναν εντελώς διαφορετικό ρυθμό, να αντλούν κάθε όμορφο συναίσθημα απο το ταξίδι τους, και όποτε φθάσουν στο προορισμό...αυτό είναι μια ασήμαντη λεπτομέρεια.
Ιδιαίτερη η ανασκόπηση σου, πλούσια σε συναισθήματα. Να έχεις έναν ακόμη πιο όμορφο μήνα :)

ΥΓ. οκ με επεισες πάω να δω το adventureland :D

Εφη είπε...

η ζωη και οι υποχρεωσεις, μας εχουν κανει να τρεχουμε και να μην μπορουμε να απολαυσουμε την διαδρομη της με τον αργο ρυθμο των σαλιγκαριων, δυστυχως.
καλο σου μηνα

mermyblue είπε...

@Ωρίωνα
τα σαλιγκάρια είναι δείγμα της συμπαντικής τελειότητας, νομίζω. Από το σχήμα του κελύφους τους μέχρι την ιδιαίτερη ομορφιά τους, δείχνουν ότι αυτό που εμείς οι άνθρωποι ονομάζουμε "κατώτερη μορφή ζωής" συχνά μας ξεπερνάει.
Το σκηνικό που περιγράφεις, η αντίθεση της ταχύτητας ανάμεσα σε αυτα και εμάς μου θύμισε πολύ τη Βραδύτητα του Κούντερα.

Ναι, να το δεις το Adventureland. Ηταν πολύ χαριτωμένο και ευχάριστο.
Καλό μήνα κ καλή συνέχεια στις σκοτεινές αίθουσες ;)

@Έφη
η ανάγκη να προσαρμοστούμε στον τρόπο ζωής που έχει επιλέξει ο σύγχρονος κόσμος, μας κάνει να μην ασχολούμαστε με κάτι τόσο υπέροχα απλό όπως η διαδρομή των σαλιγκαριών. Κι όμως, μια στάση και κατανόηση γι' αυτά, θα έλεγα ότι αρκεί.
Καλό σου Μήνα! Να είσαι καλά

MpinelikoMistress είπε...

... κι εκεί που λες που γύρισα σήμερα σκοτωμένη στο σπίτι, ψόφια από τρεχάματα, παρακαλώντας να βρεθεί κάποιος να μου χώσει μια μπουνιά, να πέσω αναίσθητη για κανένα διήμερο, μπας και ξεκουραστώ, βλέπω το post τούτο.
Μυρίζω τα νάτσος που μου αρέσει να περιδρομιάζω στα σινεμά και σκέφτομαι τον καφέ της αναμονής στις νύχτες πρεμιέρας -γαλλικός με άρωμα φουντούκι ας πούμε...
Και ακούω το sountrack από τα "Μαθήματα Πιάνου" και το βρίσκω τόσο ταιριαστό και χαίρομαι ακόμα μια φορά που διαβάζω γραπτό σου.

Και μετά, βλέπω το τελευταίο κομμάτι και δεν είμαι πια κουρασμένη. Δεν θέλω να μου δώσει κανένας μπουνιά. Μας φαντάζομαι απλώς σε μια πλατεία, σε ένα καφέ, να μαζεύουμε τον τελευταίο ήλιο, να βγάζουμε τα σώψυχά μας και χαμογελάω. Έχει μεγάλη αξία τούτο το χαμόγελο για μένα.
Σ'ευχαριστώ :-)

kayadesigner είπε...

"Η μέρα μικραίνει και με σαν πλάσματα της νύχτας βγαίνουν να περπατήσουν στο σκοτάδι και οι Ανάγκες. Αυτές που το καλοκαίρι γιατρεύονται από τον Ήλιο και τη Ζέστη. Τις παίρνεις από το χέρι και τις πας βόλτα στην Πόλη. Και αν βρεις παρέα, γίνονται φίλες σου..."
Επιστρέφοντας από τις κάλπες χρωστάω πολλές βόλτες στις ανάγκες μου...

Πολύ μου άρεσε η ανασκόπησή σου. Κι ας έχει μια γλυκιά μελαγχολία, κι ας έχασα τις νύχτες πρεμιέρας (μου έδωσες όμως υλικό για αναζήτηση! καλή ανταπόκριση!!!) και ας αδημονώ να τα πούμε στο παρκέ από κοντά επιτέλους. κι ας μας φωτίσει ο ύψιστος για το σταυρό. και ας πω μια καληνύχτα γιατί μ'έπιασε λογοδιάροια!!!

και ας μην ξεχάσω το φιλί που θέλω να σου δώσω! :*

mermyblue είπε...

@Μπινέλ μου
ευτυχώς που σε ξεκούρασε κ λίγο η ανάρτηση γιατί μετά επακολούθησε η ανάλυση και πάει κ η ξεκουραση ;)
:*

@Kaya μου
δυστυχώς δεν τα κατάφερα να έρθω στην έκθεση! Είμαι σίγουρη ότι πήγε καλά όμως :)
καλή ψήφο κ μετά να πάρεις κ εσύ τις ανάγκες σου κ εγώ τις δικές μου κ να πάμε να τις βγάλουμε καμιά Πέμπτη στο παρκέ
καλή ξεκούραση το εκλογικό τριήμερο κ φιλί κ από μένα

manetarius είπε...

Μ' αρέσει το φθινώπορο, οι βροχές και οι νύχτες πρεμιέρας...
Όσο για τον καταλληλότερο με πράσινο φόντο... μη νομίζεις οτι θα είχε μεγαλη διαφορά από τη φωτό του μη καταλληλότερου με μπλε φόντο..

Ουφ... αυτή η χώρα έχει γίνει σαλιγκάρι..(τι είπα πάλι.. πάω να το σημειώσω!)

Dreamy Cloud είπε...

Tι υπέροχη ανασκόπηση του μήνα που μας πέρασε!! Μπορεί να μην τα έζησα μα τα παρουσιάζεις έτσι που νιώθω σα να ήμουν κι εγώ εκεί και να το απόλαυσα όσο κι εσύ! Φιλάκια, καλό βραδάκι!!

Σοφία είπε...

Καλά είπα εγώ ότι ο Καραμανλής είναι παντού! Βρίσκεται ως και έξω από το περίπτερο του ΠΑΣΟΚ :-)

Είδα το Κορίτσι με το Τατουάζ και μου άρεσε πολύ. Βέβαια είχα διαβάσει το βιβλίο και ήξερα τι να περιμένω. Μου έκανε εντύπωση που συμπεριέλαβαν τις δύσκολες σκηνές και δεν έκαναν μόνο μια απλή μνεία στη βία.

happypepper είπε...

Mermy,
εισβάλλεις στο μυαλό μου! Ελαφροπατάς, δανείζεσαι σκέψεις και τις εξυψώνεις! Όμορφα!
Αιφνιδιάζομαι και παραμένω άναυδος. Συγκινούμαι με τα σαλιγκάρια και χαρίζω επιπλέον βουτιές. να είσαι καλά. Σε ευχαριστώ.

mermyblue είπε...

@manetarius
δεν θα είχε καμία διαφορά, συμφωνώ.
αυτό που θέλω να δω στο εξής, είναι αν θα έχει καμιά διαφορά και η πολιτική τους...;)

@Σοφία
το βιβλίο πρέπει να είναι πολύ καλό! περιμένω όμως να το αγοράσω στα ελληνικά μαζί με το δεύτερο της σειράς που θα βγει σε μερικές ημέρες να τα έχω "πακέτο".

@dreamy
πολλές φορές κ εγώ "ζω" τη ζωή των άλλων μέσα από τα blogs. Είναι το περίεργο αυτής της επικοινωνίας
:*

@happy pepper
ευχαριστώ που οι πόρτες και τα παράθυρα του μυαλού σου είναι ανοιχτά για να μπορώ να αφήνω τα αποτυπώματά μου στη σκόνη...
ευχαριστώ και για τις βουτιές. είναι πραγματικά ό,τι ίσως χρειάζομαι αυτόν τον καιρό
:)