Σάββατο, 9 Ιανουαρίου 2010

Αμαρέττο


Είμαι σίγουρη ότι ο δημιουργός του το πρωτομύρισε στα χείλη της κοπέλας που μόλις είχε συνθλίψει ένα πικραμύγδαλο στα άσπρα της δόντια.
Με το φιλί τους, αυτό το αυθόρμητο, το ασυγκράτητο σαν ατέρμονη ανάγκη, το Άρωμα πέρασε από την γλώσσα του και τους γευστικούς του κάλυκες στα μάτια, στα αυτιά, στα χέρια, στην ψυχή, στα δάχτυλα. Σαν ηλεκτρική επαφή, η ομορφιά του καρπού στάθηκε το φόντο για την ομορφιά της γεύσης του έρωτα.

Κι είπε θα φτιάξω Το Ποτό .
Σχεδόν τον βλέπω. Τα καιόμενα μάτια του. Τα χέρια που τρέμουν από ενθουσιασμό. Και το πάθος που αλλάζει αντικείμενο εκτόνωσης μα δεν χάνεται ποτέ από τον γεννήτορά του.

Έναν έναν μάζεψε τους καρπούς. Σχεδόν μέτρησε πόσους. Σκαρφάλωσε προσεκτικά και για κάθε αμύγδαλο που έκοβε, έλεγε και ένα ευχαριστώ. Για την Προσφορά του δέντρου και για τον Έρωτα που του έδωσε τα φτερά της δημιουργίας.

Ύστερα πήρε τα αμύγδαλα στο Εργαστήρι. Και αφέθηκε. Προσεκτικά, προσπαθώντας να ισορροπήσει ανυπομονησία και φλόγα ανέμιξε όλα τα υλικά και τις αναμνήσεις εκείνου του φιλιού.Πώς μύριζε εκείνη. Πώς ήταν η στιγμή. Σχεδόν δεν άκουγε το χτύπο από το γουδοχέρι στην άσπρη επιφάνεια. Ή κι αν το άκουγε, σαν να του φαινόταν μουσική.

Η Ζάχαρη που πρόσθεσε ήταν σίγουρα σκούρα καστανή. Η λευκή θα αυθαδίαζε, δεν θα ανεχόταν την ξεχωριστή μυστηριακή δύναμη του Πικραμύγδαλου. Η καστανή, πράγματι, το σεβάστηκε. Μπορεί να το νικήσει, αν δεν μπει ανάμεσά τους ένα γενναίο παγάκι, αλλά πάλι είναι σαν αυτή τη νίκη να την θέλει ο καρπός. Κι ύστερα το Οινόπνευμα επισημοποίησε το δεσμό προσφέροντάς αυτό που δεν είχαν: την παραίσθηση. Την απαραίτητη ζαλάδα. Την πυροσβεστική φθορά της τόσης γλύκας και μυρωδιάς.

Όταν έφτασε η στιγμή να διαλέξει μπουκάλι, προτίμησε ένα διαφανές μα όχι λείο. Να αφήνει το φως να δίνει ξανθές ανταύγειες στο δημιούργημά του. Να θυμίζει ακριβώς τα μαλλιά της αγαπημένης του.Και τον τόνο της φωνής της με κάθε μικρή ασήμαντη-σημαντική λέξη που ξέφευγε από τα μυρωδάτα χείλη. Να μην βλέπει κανείς απλά ένα υγρό, αλλά τα νερά των αισθήσεων που βίωνε εκείνος κάθε φορά που την έβλεπε.

Το πρώτο μπουκάλι το πήγε σ' Εκείνη. Της έδωσε ραντεβού κάτω από την Αμυγδαλιά που είχε έρθει ο καιρός της και είχε ανθίσει πριν απ' όλα τα δέντρα, όπως, χαρμόσυνα συνηθίζει. Ήπιε μια γουλιά και τη φίλησε.Και τότε εκείνη είδε τον Εαυτό της μέσα από τα μάτια του, όπως κάθε σωστός ερωτευμένος κάνει.




Σ' ευχαριστώ για το κέρασμα.



Όταν δεν πίνεται σε μικρό κομψό ποτηράκι του λικέρ το Αμαρέττο αναδίδει το μοναδικό του χαρακτήρα συντροφιά με φυσικό χυμό λεμόνι, χωρίς καθόλου ζάχαρη, σε ψηλό ποτήρι. Και, τρία, κατά προτίμηση παγάκια. Ένα για Αυτόν, Ένα για Εκείνη και Ένα για την Αμυγδαλιά. Υπάρχει βέβαια η υποψία ότι στην ιστορία εμπλέκεται και μια Βερικοκιά, οπότε προσθέστε ένα ακόμη παγάκι!


16 σχόλια:

Mistress Hyde είπε...

Εκτός από το γεγονός ότι το κείμενο είναι καταπληκτικό, αναμένω ενημέρωση σήμερα που θα συναντηθούμε.
Φιλιά πολλά.

kryos είπε...

Αρκεί ο έρωτας για το ποτό-δημιούργημά του του να μην υποσκελίσει τον πρωταρχικό έρωτα για την κοπέλα που της αρέσουν τα πικραμύγδαλα . :)

Υπέροχο πραγματικά κείμενο και είναι ίσως το μοναδικό που συναντάς τη ζάχαρη με το πρώτο γράμμα κεφαλαίο όπως της αξίζει :)

Καλό βραδάκι θα σου ευχηθώ !!!

Φιλιά !!

mermyblue είπε...

@ Mistress
την επόμενη φορά κερνάω Αμαρέττο! Καλά φάγαμε χθες :D

@Kryos
το ζητούμενο μάλλον ήταν η ενίσχυση του έρωτά του...τώρα που θα καταλήξει, ας ελπίσουμε στο 2 και όχι πάλι στη μονάδα του εγώ
καλή Κυριακή
κ καλή χρονιά γιατί δεν τα είπαμε εμείς :)))

seniorita είπε...

καλή χρονιά mermy blue!
ωραίο το αμαρέττο..έχεις σκεφτεί να εργαστείς σε διαφημιστική εταιρία;;χαχα το κατέχεις το αντικείμενο..

kayadesigner είπε...

μ'αυτό που διάβασα γέμισα ένα ποτήρι και χαζεύω τα παιχνιδίσματα του δημιουργήματος με το φώς και τις αισθήσεις... με ταξίδεψες! φιλιά πολλά!

Margo είπε...

Το κείμενο θα φυλαχτεί τυχαίνει να είναι το αγαπημένο μου ποτό όμως το κείμενο ξεπερνάει κατά πολύ ακόμη κι αυτή μου την αδυναμία.

Καλό απόγευμα Mermy μου
Φιλί!

Dreamy Cloud είπε...

To ποτό μπορεί να είναι εκπληκτικό αλλά το κείμενο σου ήταν ακόμη καλύτερο!! Μ'αρέσει περισσότερο τώρα :) Φιλάκια πολλά!!

mermyblue είπε...

@seniorita
τον χώρο της διαφήμισης δεν τον έχω σκεφτεί, η αλήθεια είναι...γενικά δεν μου αρέσουν τόσο οι διαφημίσεις, αλλά τώρα που το λες...ίσως :D
καλή χρονιά, ό,τι πιό όμορφο εύχομαι!

@kaya
πρέπει να τον πιούμε τον καφέ αυτόν ή το Αμαρέττο συντόμως!
φιλιά :)

@margo
α, αν είναι κ εσένα η αδυναμία σου το αμαρέττο, πρέπει μαζί με το Αλού Φαν Παρκ να αλληλοκεραστούμε κ ποτό, όταν μας επισκεφθείς Αθήνα :)
ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια
φιλιά

@dreamy cloud
μιας κ αρέσει λοιπόν σε όλες το ποτό μας βλέπω να κανονιζουμε μπλοκοποσία με το αγαπημένο μας λικεράκι!
φιλιά :)

Freedom είπε...

Mermy μου αγαπημένη

που βλέπεις παντού ομορφιά και ποίηση. Λατρεύω τα γλυκά, δεν αντέχω τα πικρά: μολονότι το θέμα σου είναι πικρούτσικο, το κείμενο ήταν ίσως ό,τι πιο γλυκό -αλλά εντυπωσιακά γλυκό!- θα μπορούσε να γραφτεί. Αυτή σου η ικανότητα να μετατρέπεις σε έργο τέχνης κάτι τόσο καθημερινό, με κάνει να θέλω να πιω αμαρέττο!
(Δεν το πιστεύω ότι το λέω αυτό!)

Μεγάλο χαμόγελο και ζεστή αγκαλιά

mermyblue είπε...

Φρήδομ μου
το θέμα μου είναι πικρογλυκούτσικο όπως κ το Αμαρέττο. Δοκίμασέ το και θα δεις... άλλωστε τι αξία έχει το σκέτο πετιμέζι;;;; :)

πολλά φιλιά στέλνω
κ σε σένα
κ στη φίλη σου που έχει μπλέξει στα δίχτυα του αδίστακτου τεκνού !:D

Vany είπε...

Το κείμενο είναι καταπληκτικό.Να το στείλεις στην εταιρεία!Για σποτάκι θα ήταν όντως ότι πρέπει.
Αν και αμαρέττο δεν πίνω.Το δοκίμασα σκέτο και δεν τρελλάθηκα.
Προτιμώ τα αμύγδαλα,αλμυρά,γλυκά,ωμά και ψημένα,σε όλες τις μορφές

(η φράση ατέρμονη ανάγκη,με έστειλε)

kayadesigner είπε...

δεν ξέρω που το 'χω το mail και σήμερα δν έχω κινητό μαζί μου! ενδιαφέρομαι ναιαιιαιααι!!! έχω βρει και παρτενερ!!! χε χε!

Εύα είπε...

ανταποδιδω την επισκεψη!
και δεν ερχομαι με αδεια χερια...λικερ καρυδι...για σας :-)
στην υγεια σας...
ολα θα φτιαξουν,θα τα φτιαξουμε δλδ ;-)
(ακομα και την ημερομηνια,μερμυ μου)

b|a|s|n\i/a είπε...

από τα πλέον αγαπημένα.
ειδικά με φυσικό χυμό λεμόνι.
το "κακό" με τα γλυκά ποτά είναι ότι είναι γλυκά και εκεί που δεν το καταλαβαίνεις και το μπουκάλι αδειάζει τσακ μπαμ και μία ντίρλα και δύο την νοιώθεις. )
καλημέρα σου!

ολα θα πανε καλα... είπε...

είναι το αγαπημένο μου ποτό.Ως μυρωδιά μου αρέσει σε σαπούνια και αφρόλουτρα για το μπάνιο.Ως γεύση,τρώω αρκετά αμύγδαλα όταν τα βρω.Με άλλα λόγια,μιλάς για κάτι αγαπημένο.Κι απ ό,τι έχω καταλάβει,σε έχει "σημαδέψει" αυτό το ποτό...
Α,και το μπουκάλι,απλώς υπέροχο.

mermyblue είπε...

@ Vany
σκέτο δεν είναι όλες τις ώρες ενδιαφέρον, η αλήθεια είναι. είναι αρκετά γλυκό και μπορεί να το αποζητήσεις σε πολύ συγκεκριμένες στιγμές. αλλά με λεμόνι και πάγο είναι απίθανο. δοκίμασε το κ θα με θυμηθείς ;)

@Κaya
swing it baby! :D

@ Ευα
λικέρ καρύδι?μμμ...ιδέες μου βάζεις! φουντούκι υπάρχει;

@basnia
έτσι ακριβώς. κ ντίρλα γίνεσαι κ διπλός γίνεσαι. αλλά χαλάλι!

@ολα θα πάνε καλά
άλλο ένα κοινό σημείο μας! αφρόλουτρο πικραμύγδαλο, αγαπημένο!άρωμα δεν έχω βρει αλλά θα ήμουν περίεργη να το δοκιμάσω.