Πέμπτη, 21 Ιανουαρίου 2010

Μια βραδιά με τον Σέρλοκ Χόλμς (Στοιχειώδες Αγαπητοί μου)

ΠΡΟΛΟΓΟΣ 1.
Όταν είναι Τρίτη απόγευμα, έχεις κοιμηθεί μάλλον άσχημα το χθεσινό βράδυ, απέδωσες μόλις και μετά βίας στη δουλειά, αρχίζεις να έχεις φαγούρες από παράξενα, εξωγήινα εξανθήματα, το κέφι σου αρχίζει να είναι πιό απίθανο για σένα από άμεσο ταξίδι στη Γη του Πυρός, ναι είναι η ώρα να βγεις από το σπίτι.
Και πού να πας; Για βόλτα στα μαγαζιά.
Και στο σινεμά,ω ναι, στο σινεμά.
Και τι να δεις;
Δεν έχει σημασία. Ξεκινάς για Σέρλοκ Χολμς και μπορεί να καταλήξεις να δεις και Σάρα Τσέσικα Πάρκερ σε ΚΑΘΟΛΟΥ αναμενόμενη αισθηματική περιπέτεια που καλά θα κάνεις να τη δεις στο dvd μην πάει χαμένη η ώρα σου.
Αλλά δεν θα είναι χαμένη.
Εσύ και ο εαυτός σου σήμερα θα βγείτε.
Θα πάτε μαγαζιά και μετά σινεμά
.
Θα φάτε σουβλάκια και ίσως βάφλα.
Θα χαζέψετε και βιτρίνες.
Ίσως να ψωνίσετε και τίποτα εκπτωτικό.

Θα το ρίξετε σήμερα έξω .


ΠΡΟΛΟΓΟΣ 2.
Στο Mall γίνεται ο αναμενόμενος εκπτωτικός χαμός, αλλά δεν πτοούμεθα. Υπομονετικά περιμένουμε στη σειρά του σινεμά καθώς με μια κρυφή αγωνία παρακολουθούμε και τις ενημερωτικές οθόνες να αλλάζουν χρώματα: κόκκινο για εξαντλημένες θέσεις, κίτρινο για περιορισμένες, άσπρο για "έχουμε-έχουμε!". Δέκα λεπτά η αναμονή και το κοκκινομάλλικο ζαλισμένο εργαζόμενο αγόρι στο ταμείο σου λέει: "δεν άκουσα, μου ξαναλέτε;" Καθαρίζεις λαιμό και επαναλαμβάνεις γρήγορα και συνωμοτικά λες και ζητάς ναρκωτικά από το φαρμακοποιό της γειτονιάς "μια θέση σε διάδρομο και πίσω για το Σέρλοκ Χολμς στις 22.00. Αν δεν έχετε δεν πειράζει...".
"Έχουμε 10η σειρά, όλη η αίθουσα έχει 12 σειρές και είναι στο κέντρο. Θέλετε;"

Κοιτάζεσαι με έκπληξη με τον σύντροφο-εαυτό σου και δεν μπορείτε να πιστέψετε στην καλή σας τύχη. Γνέφετε "ναι" παίρνετε το πολύτιμο χαρτάκι και πάτε να γιορτάσετε την ανέλπιστη επιτυχία.

ΠΡΟΛΟΓΟΣ 3.
Αφού αγοράσετε ένα τετράδιο-ταπετσαρία προσομοίωση φτερά παγωνιού (άκυρο ημερολόγιο όμως!) και ένα καλό στυλό σειρά έχει η σειρά στα σουβλάκια.
Ξανθιά κυρία με μαλλί ξαραχνιάστρα μπαίνει διεκδικητικά μπροστά σας και ευτυχώς, δεν έχετε προλάβει να πάρετε το καλαμάκι κοτόπουλο στο χέρι ακόμα να της το μπήξετε στην κόμμωση και να την μεταμορφώσετε σε νέα Γκέισα του Mall. Αποφασιστικά πετάτε την απόδειξη στον εργαζόμενο ιδρωμένο σεφ των σουβλακίων "ήμουν πριν από εσάς νομίζω" με ύφος που δεν σηκώνει αντίρρηση και η κυρία ξαραχνιάστρα δεν ομιλεί καν. Παραλαμβάνετε το δίσκο με τα σουβλάκια και απομονώνεστε σε ένα τραπέζι από αυτά που δεν εχουν κόσμο. Τα μαγαζιά έχουν κλείσει, τα φώτα έχουν χαμηλώσει και έντρομη συνειδητοποιείτε εσύ και ο εαυτός σου, πάντα, ότι στα τόσο αγοραφοβικά μέρη η μοναξιά αντί να μειώνεται εντείνεται.
Υπόσχεστε ότι δεν θα ξαναφάτε νύχτα σουβλάκια στο Mall. Mπορεί κάποιο άλλο φαγητό με λιγότερες φιλοσοφικές παρενέργειες. Ίσως Γκούντις. Ή Κινέζικο που θα κλαίτε τα χρήματά σας μπροστά στη μικρή μερίδα και δεν θα έχετε χρόνο για άλλα δράματα.

Όταν τελειώνει το φαγητό, σκασμένοι σχεδόν και με ενοχές για το κρεμμύδι που δεν συνηθίζετε να επιτρέπετε ο ένας στον άλλον σε δημόσιους χώρους κατευθύνεστε για έναν καφέ και καραμέλες κανέλα. Μην λιποθυμήσει και ο διπλανός σας, όντας ανύποπτος για το χημικό πόλεμο που κρύβετε.


ΚΥΡΙΩΣ ΘΕΜΑ.
Για τις αίθουσες των village υποθέτω ότι εγώ και ο εαυτός μου έχουμε εκφράσει την επιδοκιμασία μας και σε άλλη ανάρτηση. Το θέμα μας εδώ είναι η ταινία.



Δεδομένο 1: Guy Ritchie.

Μεγάλος Έρως. Δεν θα τον έλεγα αριστουργηματικό. Δεν θα τον έλεγα ακριβώς πρωτότυπο. Θα έλεγα ότι έχει μια προσωπική μουσικότητα στα έργα του. Ναι, τα έργα του είναι όλα λίγο έως πολύ Χορογραφημένα. Κάθε φορά οι ήρωες χορεύουν παράξενα βήματα γύρω από την ιστορία του, χωρίς να με ζαλίσουν, χωρίς να με κάνουν να βαρεθώ, χωρίς να με κάνουν να μείνω με το στόμα ανοιχτό ή κλειστό. Με αφήνουν με ένα χαμόγελο. Που διαρκεί. Έως σήμερα μπορώ να πω, 24 ώρες μετά την προβολή.
Με εμμονές του το μποξ, τους τσιγγάνους, τον γοητευτικό υπόκοσμο και τη γρηγοράδα. Στα πλάνα, στις μουσικές, στην υποκριτική των ηθοποιών του.
Ωραίος τύπος!

Δεδομένο 2:
Robert Downey Jr

Δεν θυμάμαι ποιά ταινία του έχω δει, αλλά η φυσιογνωμία του ήταν στο μυαλό μου σαν από πάντα. Και πώς μπορεί κανείς να την ξεχάσει; Μάτια διαπεραστικά και έξυπνα. Επαναστατική ομορφιά. Κάτι το απειλητικό και ελκυστικό στην κίνηση και το παίξιμό του. Στο ρόλο του Σέρλοκ ήταν τουλάχιστον άρτιος . Προσέγγισε την μοναδική αυτή μυθιστορηματική φιγούρα με σεβασμό και αίσθημα. Σαν να μην είχα δει άλλον Σέρλοκ μέχρι σήμερα, διεκδικεί σοβαρά την πρωτιά από ατον άλλο υπέροχο Σέρλοκ, τον τηλεοπτικό Jeremy Brett.


Δεδομένο 3: Hans Zimmer


Το όνομα από μόνο του υποσχόταν τουλάχιστον ενδιαφέρουσα μουσική επένδυση. Gladiator,Pearl Harbor ,The Last Samurai,Bird on a Wire,The Da Vinci Code , The Dark Knight,The Lion King και πόσες ακόμη δεν έχει ντύσει με τις νότες του ο συνθέτης αυτός. Τι δάκρυα ήταν αυτά στην τελευταία σκηνή του Μονομάχου με τα φωνητικά της μίας και μοναδικής Lisa Gerrard...
Η μουσική στη
συγκεκριμένη ταινία δεν ήταν το ίδιο υποβλητική, αλλά κατά κάποιο τρόπο ήταν πραγματικό ρούχο στο όλο σύνολο. Ο διαρκώς γρήγορος ρυθμός της με υποψία φολκ σε υπέβαλλε στο γρήγορο βηματισμό της σκηνοθεσίας και του σεναρίου. (όχι ότι περίμενα κάτι λιγότερο από καταπληκτική μουσική από ταινία του Guy Ritchie. Ιδίως μετά το The Snatch...)


Δεδομένο 4:
Jude Law




Αλλος ένας ηθοποιός που όσο πάει εκτιμώ και περισσότερο.Kαι γιατί να το αρνηθούμεν άλλωστε, χάρμα οφθαλμού.Αρκετά καλός στο ρόλο του Doctor Watson, αν και σε μερικές στιγμές κάπως ξύλινος και υπερβολικός.


Δεδομένο 5 και τελευταίο: Βρεττανία

Για όσους έχουν αγαπήσει τη Βρεττανία και ειδικά το Λονδίνο μέσα από μυθιστορήματα όπως αυτά της Αγκάθα Κρίστι, της Βαρόνης Π. Ντ. Τζέημς και του Σερ Αρθουρ Κόναν Ντόυλ η ταινία αυτή είναι ένας τεράστιων διαστάσεων ζωγραφικός πίνακας εποχής. Πολύ καλή δουλειά στη φωτογραφία και εξαιρετική μεταφορά στο τέλος του 19ου αιώνα χωρίς στιγμή να φαντάζει η απεικόνιση εξεζητημένη ή ψεύτικη. Κυρίαρχα χρώματα το καφέ και το γκρι-μπλε με μικρές εξαιρέσεις (το φούξια φόρεμα της Αϊρίν Άντλερ, για παράδειγμα) που ενδυναμώνουν το βασικό καμβά. Το Λονδίνο του Sherlock φέρνει στο μυαλό το Λονδίνο του Sweeny Tod, αλλά χωρίς να προσεγγίζει τον υπερρεαλισμό των εικόνων του Burton (o Ritchie δίνει μεγαλύτερη βαρύτητα στην ταχύτητα και στη δράση από το λυρισμό της εικόνας).



ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Όσοι πιστοί του
Sherlock Ηοlmes, του Guy Ritcie, του Conan Doyle προσέλθετε στις αίθουσες. Αλλά και όσοι δεν είστε θιασιώτες των αστυνομικών μυθιστορημάτων ή δεν έχετε εντρυφήσει στη φιλμογραφία του πρώην συζύγου της Μαdonna αλλά απλά θέλετε να περάσετε ένα ευχάριστο βράδυ στο σινεμά προσέλθετε επίσης. Tα 128 λεπτά ταινίας δεν θα τα καταλάβετε καν.Και δώστε προσοχή στην εξαιρετική δουλειά που έχει γίνει στους τίτλους τέλους. Κάτι μεταξύ καρτούν και ζωντανής εικόνας.
Με τις πολλές ευχές μου για καλή προβολή !

18 σχόλια:

Εύα είπε...

καλημεριτσες,σου κανω και ποδαρικο!
Θελω,θελω,θελωωωωωω!Να παω να το δω...οπως ειπες κι εσυ μας προεκυψε ερωτας σφοδρος με Γκαι Ριτσι τα τελευταια ερωτα κι ενας ερωτας σφοδροτερος με τον Ρομπερτ Νταουνι που εχει παιξει σε διαφορα κι εχει κανει ΤΑ αισχη και τελει μονιμως σε αποτοξινωση-μερικη αποχη απο χημειες και τερατα.Βλεποντας τον στον Iron Man -οσο χαζο κι αν ακουγεται αυτο-στο ρολο του Τονυ Σκοτ αμεσως σκεφτηκα οτι το εν λογω κομικ ειναι σχεδιασμενο πανω του!
Τοσο πολυ που πλεον δεν ξερω ποιον να βαλω να πρωταγωνιστησει στις φαντασιωσεις μου...το Ρομπερ Νταουνι-γιατι εχουμε και τον Πατινσον τελευταια- ή το Χιου Τζακμαν;
Ή μηπως και τους δυο;;;
καλημεραααααα,ειμαι μολις στο 2ο καφε,εχω δρομο μπροστα μου :-)

Tyler Durden είπε...

καλημέρα! Δεν την είδα, αλλά μόνο που παίζει ο Νταουνι Τζούνιορ αξίζει, φοβερό στυλ έχει στο παίξιμό του.

Εχει παίξει στο Iron Man, Zodiac, Gothica από όσες θυμα΄μαι αυτή τη στιγμή.

crispy είπε...

Καλημέρα. Να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή: * Πάντα θέση σε διάδρομο -συγκεκριμένα διάδρομος , 7η σειρά , αριστερά! * Είδα τόσες φορές το τρέιλερ της ταινίας με Πάρκερ - Γκραντ που νομίζω ότι δεν θα αντέξω να δω την ταινία! * Χάιρομαι που ο Γκάι Ρίτσι πήρε τα πάνω του - τον απελευθέρωσε μάλλον το διαζύγιο * Όπως χαίρομαι επίσης που η καριέρα του Ρ . Ντάουνι πήρε πάλι τα πάνω της μετά από κάποια δύσκολα χρόνια - όπως γράφεις είναι ένα πρόσωπο που δεν το ξεχνάς εύκολα. * Του Τζουντ Λο του συγχωρώ τα πάντα! Μπορεί να μην είναι τρομερός ηθοποιός αλλά είναι τρομερά όμορφος! * Το Λονδίνο είναι επίσης μεγάλη -πολύ μεγάλη - αδυναμία * Τέλος , ευτυχώς κι έτσι πρέπει , έβαλες την κυρία με την κουπ στη θέση της- μισώ να μού παίρνουν τη θέση σε ουρές.

Vany είπε...

Νομίζω ότι πρέπει να το δω. Πληθαίνουν οι φωνές γύρω μου!
Έχω να πάω και κάτι μήνες σινεμά, μια χαρά θα μου κάτσει.Ο Ρόμπερτ είναι σούπερ γενικώς,σαν Τσάπλιν ήταν εκπληκτικός.Θα τσακιστώ να πάω!

kayadesigner είπε...

στα άμεσα σχέδιά μου! τώρα που διάβασα και την τόσο ολοκληρωμένη περιγραφή, τελειώνω δουλειά και τρέχω γι ααπογευματινή προβολή! δεν ξέρω ποιον πρόλογο να διαλέξωωωωωω! αααααα!!!

IZA είπε...

Ελένη μου, θέλω πολύ να πάω. Μ' αρέσει τόσο πολύ η ατμόσφαιρα αυτών των ταινιών. Ευχαριστήθηκα πολύ το κείμενό σου γράφεις τόσο παραστατικά που αισθανόμου ότι ήμουν δίπλα σου και σε παρακολουθούσα σ' αυτή τη μοναχική σου έξοδο. Να σου εξομολογήθώ και κάτι; Τις ζηλεύω αυτές τις μοναχικές εξόδους.

kayadesigner είπε...

ευστοχότατη!!! το 'δα ναι!!!

Dreamy Cloud είπε...

Λέω να πάω να την δώ καιρό τώρα.. Όπως είπες κι εσύ θα είναι κάτι το ευχάριστο! Πολύ όμορφα το περιέγραψες, με παρακίνησες να το κάνω μια ώρα αρχύτερα! :) Καλημέρα!!!

Raven είπε...

Πωπω τα λες τόσο όμορφα που παρόλο που δεν το σκέφτηκα να πάω να δω την ταινία, τώρα μου ήρθε όρεξη! :)

Όσο για τον Robert ένα έχω να πω:

Μμμμμμμμμμμμμμ γιαμμμ! Τον λατρεύω στα πάντα του, χρόνια τώρα..

Φιλιά και καλό σουκου!

MOLEMOU είπε...

EGO MIA FORA PERIMENO TO EPOMENO NA DO POU PIGE O MPAGASAS O ITALOS ME TO MIXANISMO.KALHSPERA SAS.

Riski είπε...

χαχαχα, η ξανθιά σουβλακοαρπάχτρα ίσως είχε μια τεράστια λαχτάρα.. Δεν μπορείς πάντα να αντισταθείς στην πείνα. Έπρεπε να της δείξεις κατανόηση.
:)))))

Μιας και δεν είδα την ταινία για να μπορώ να συμφωνήσω ή όχι μαζί σου, έχω να πω ότι όποτε συντρόφευσα μόνο εγώ τον εαυτό μου στο σινεμά, μετά έπινα μόνο καφέ. Υπόσχομαι να πάω οπωσδήποτε για σουβλάκι την επόμενη φορά.
Καραμέλα κανέλας μετά, έτσι;

Margo είπε...

Αχ βρε Mermy μου είσαι απόλαυση! Μου αρέσε πολύ όλο το σκηνικό κι ας μη είχα καμιά ελπίδα να δω τη ταινία.
Να σαι καλά!

Mistress Hyde είπε...

Robert Downey Jr
Πρώτη φορά τον χαρήκαμε απίστευτα στο Less Than Zero
Θεικός.

mermyblue είπε...

@Εύα
α κι εσείς συμπάσχουσα στην παγκόσμια καψούρα με τον Πάτινσον; Ω πόσο χαίρομαι όμως :D
όσο για τον Ρόμπερτ Ντάουνι jr τι να λέμε... γράφει ο άνθρωπος, ζωγραφίζει!
καθυστερημένες καλησπέρες :)


@Tyler
Gothica θέλω πολύ να δω... ίσως και Iron Man αφου πήρα φόρα .
Στο εξής κ εγώ θα τον εμπιστεύομαι :)

@Crispy
διάβασα μερικές κριτικές για το έργο της Σάρα Τζέσσικα Πάρκερ κ είπα ευτυχώς που δεν το είδα! το πολύ σε ντιβιντι
όσο για τα "κολλήματα" με τις θέσεις στο σινεμά, δεν είναι σαν τελετουργία; δλδ πας κ θέλεις να είσαι κάπου συγκεκριμένα για να απολαύσεις !

@Vany
όπως +δήποτε. είμαι σίγουρη ότι θα σου αρέσει πολύ!!

@Κaya
εμείς και τα είπαμε και τα ήπιαμε! νεξτ τάιμ θα πάμε παρέα κ σινεμά!

@Iza μου
κ εμένα στο βάθος πολύ μου αρέσουν οι μοναχικές έξοδοι κ ας με πιανει φορές φορές μια παράξενη μελαγχολία. Αν σου αρέσει η ατμόσφαιρα του παλιού Λονδίνου να το δεις οπωσδήποτε!!!

@Dreamy μου
είμαι σίγουρη οτι τουλάχιστον δεν θα βαρεθείς κ θα διασκεδάσεις

@Raven
μόνο εγώ τελικά είμαι που έχω δει τόσο λίγες ταινίες του; μάλλον!
ελπίζω να την είδες και να σου άρεσε πολύ
φιλάκια

@ΜΟLEMOU
καλώς ήλθες! λες να έχει και σήκουελ; πολύ θα το ήθελα, αρκεί να σκηνοθετήσει ο Γκάι πάλι κ φυσικά να παίξουν οι ίδιοι!

@Riski
τα σουβλάκια πριν τα έφαγα!:D μετά ήμουν τόσο συνεπαρμένη που ήρθα και έγραψα την ανάρτηση
όσο για την σουβλακοαρπάχτρα, σε διαβεβαιώ ότι ήταν ψυχρή εκτελέστρια! δεν φαινόταν απελπισμένη, ξελιγωμένη ή οτιδήποτε θα έχρηζε συμπόνοιας και κατανόησης
καραμέλες κανέλα ναι. θα τις καθιερώσω νομίζω :)

@Μαργκό μου
θα τα συγκεντρώσω σε ντιβιντι ΜΕ τη συσκεύη του ντιβιντί (κ μη μου πεις τώρα ότι δεν έχεις τηλεόραση γιατί σίγουρα έχεις υπολογιστή :ΡΡΡ ) κ θα στα στείλω. Φιλιά πολλά :D

@Mistress
Less than zero
τι είπες τώρα...O tempora o mores! Bangles κ Andrew Mc Carthy... πολύ πίσω όμως :)

Leviathan είπε...

iperoxi i anartisi sou!! iperoxi kai i tainia! diaskedastiki! kai xarika pou eida pos egrapses kai gia ti mousiki tou Zimmer pou latreuo!!!! itan kali kai oti prepei gia to film ontos! kali evdomada!!! :)

Morgana (Ευρυνόμη) είπε...

Ναι την είδα κι εγώ την ταινία σαν κινηματογραφόφιλη που είμαι και μου άρεσε πολύ καθώς είναι από τις ταινίες στις οποίες "συμμετέχεις" σε όλη τη διάρκειά τους!
Άσε που ο τρόπος που τα γράφεις...πραγματικά σε φέρνει σε μια βόλτα από κει!;)

ολα θα πανε καλα... είπε...

δεν είδα την ταινία.Αλλά ψηφίζω το "δεδομένο 2",δαγκωτό!
:)

mermyblue είπε...

@ Leviathan
μα είναι εκπληκτικός ο Ζίμερ! πάντα προσέχω τη μουσική του κ λέω μετά για να δω ποιός την έγραψε! και είναι αυτός ;)
καλό μήνα!

@Ευρυνόμη μου
συμφωνώ απόλυτα. Είχα σε όλη την ταινία την αίσθηση ότι συμμετέχω!
φιλιά!

@όλα θα πάνε καλά
δαγκωτός πάει αυτός ε πώς να πάει :D